محرم 1342 در همدان

مهرنوش کاظمی

فرا رسیدن ماه محرم در خرداد 1342 فرصتی بود که امام خمینی(ره) نهضت خود را بیش از پیش اوج بخشد و مراسم ایام محرم را به مسیر انقلاب رهنمون نماید. در این ماه مبارزه علیه حکومت پهلوی وارد مرحله جدیدی شد. روحانیون با رهبری امام سعی داشتند در این ماه مردم را نسبت به فاجعه مدرسه فیضیه آگاه کنند. چرا که ماه محرم به دلیل حضور گسترده مردم در مساجد بهترین ایام جهت نشر حقایق بود.

براساس برنامه‌ اعزام روحانیان، حجت‌الاسلام و المسلمین محمدجواد باهنر به همراه آقای وافی به همدان اعزام شدند. آقای باهنر نخست در مسجد میرزا تقی، به سخنرانی پرداخت. مسجد یاد شده توسط سیدمصطفی هاشمی‌ ـ از روحانیون شهر همدان ـ اداره می‌شد. آقای باهنر شب‌ها بعد از اقامه‌ نماز توسط آقای هاشمی به منبر می‌رفت. وی علاوه بر سخنرانی در مسجد میرزا تقی، خطابه‌ مفصلی نیز در سرای میرزا کاظم ایراد نمود که مردم از آن استقبال بی‌سابقه‌ای کردند، به گونه‌ای که همین سخنرانی باعث دستگیری‌اش گردید.

پس از آن علما و مردم کوشیدند وی را آزاد کنند و به شرط ترک شهر با آزادی‌اش موافقت شد، اما آقای باهنر از رئیس ساواک همدان خواست اجازه دهد از مردم خداحافظی کند. ساواک با این درخواست موافقت کرد. وی از فرصت استفاده و در شب دهم محرم در مسجد میرزا تقی که مملو از جمعیت بود منبر رفت و سخنان تندی ایراد کرد. از این‌رو، دوباره مأموران در پی دستگیری وی برآمدند.

سرانجام پس از مذاکراتی چند بنا شد حجت‌الاسلام باهنر و آقای وافی در همدان بمانند ولی شب‌ها در مسجد کمال‌آباد منبر بروند و منبر مسجد میرزا تقی و دیگر منابر آنها در شهر تعطیل شود. آقای باهنر شب‌ها در مسجد کمال‌آباد سخنرانی خود را شروع کرد و به محض پخش خبر منبر رفتن ‌او مردم به آنجا هجوم بردند؛ به گونه‌ای که مسجدی که تا قبل از آن افراد کمی به آنجا می‌رفتند به یکباره داخل و صحن آن مملو از جمعیت گردید. بدین‌ترتیب کانون مبارزه و مرکز فعالیت انقلابیون از مسجد میرزا تقی به مسجد کمال‌آباد منتقل شد. سخنرانی و منبر حجت‌الاسلام باهنر تا یازدهم محرم ادامه داشت.

منابع:

• مومن، ابوالفتح،‌ انقلاب اسلامی در همدان، ج اول، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1386، صص 464- 473.
• فلاحی، اکبر، محرم و انقلاب اسلامی ایران، تهران، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، 1393، ص 113-114

 
تعداد بازدید: 3098