17 خرداد 1405
احمد آرامش ـ وزیر مشاور سابق ـ در خانه خود براى مدیران و نویسندگان جراید و خبرنگاران خارجى سخن گفت:
«شرایط و اوضاع حساس و بحرانى کشور مرا به عنوان یکى از افراد ملت و ضمناً از طرف گروه ترقىخواهان ایران بر آن داشته است که امروز با آقایان مذاکره و مصاحبه کنم... در اینجا مناسب است اشاره کنم که عدهاى از ایرانیان که تحصیلات خود را در آمریکا به پایان رساندهاند، اخیراً جمعیتى به نام جبهه ترقىخواهان تشکیل دادهاند که البته هیچگونه ارتباطى با گروه ترقىخواهان ندارند».[1]
احمد آرامش به سیاست دولت آمریکا انتقاد کرد و افزود:
«دولت سابق [جعفر شریفامامى] قصد خروج از سنتو و اتخاذ سیاست بىطرفى را داشت و [این] دو موضوع باعث بعضى جریانات که منجر به سقوط کابینه شد، گردید».[2]
اعتراض سرپرست سابق سازمان برنامه به این بود که: «قسمت عمده مهمترین ارقام عایدات ایرانى، یعنى عواید نفت جنوب به وسیله سازمان برنامه به کیسه خارجیان بر مىگردد [و] ما نمىتوانیم داعیه استقلال داشته باشیم. سالیان دراز است که دنیاى غرب یعنى سیاستهایى که نام دوست و متحد ایران برخود نهادهاند سرمایههاى ملى ما را به یغما مىبرند و مردم ایران به روى گنجهاى طبیعى و موروثى خود با گرسنگى و فقر دست به گریباناند... هدف فعلى سیاستهای خارجى در کشورهاى واپس مانده در این سه جمله خلاصه مىشود: ورشکست کن، وام بده، حکومت کن...».[3]
پینوشتها:
[1]. آرامش، احمد، هفت سال در زندان آریامهر، تهران، ترجمه و نشر کتاب، 1358، ص 259.
[2]. روزنامه کیهان، ش 5377، 18 خرداد 1340، ص 17.
[3]. همان.
تعداد بازدید: 4