امام خمینی(ره) 25 فروردین 1343 درباره اوضاع مبهم سیاسی جهان و منطقه گفتند: «فعلا تنها هدف من ایجاد اتحاد بین تمام طبقات روحانیون است تا بتوانم تصمیم جدیتری بگیرم.» متن سخنان ایشان چنین است:
وقتى مردم وارد میدان میشوند و پشتوانه یک نهضت، احساسات مردم، اندیشه مردم و حضور مردم میشود، آن نهضت قابل ادامه است و پیروزى براى آن نهضت رقم میخورد؛ حادثه پانزده خرداد این مطلب را نشان داد.
امام خمینی(ره) 28 فروردین 1343 در جمع بازاریان شهرستان شاهی در سخنانی گفتند:
فعلاً کاری با آنها نداشته باشید. شما هر چه میتوانید جوانان را به مسجد دعوت کنید. جریان دین اسلام را به آنها تلقین نمایید. کمکم حساب بهاییها را هم در این مملکت خواهیم...
پانزده خرداد که ما مردان با اراده ای را از دست دادیم و جوانانی از دست ملت ما رفت، نقطه عطفی در تاریخ و مبدا این نهضت است . آنها که در پانزده خرداد قیام کردند، قیام مردانه کردند و در مقابل دژخیمان نه گفتند و به شهادت رسیدند، آنها مبدا این نهضت عظیم شدند .
امام خمینی(ره) 29 اسفند 1341 در مسجد اعظم شهر قم و در جمع روحانیون، طلاب و اهالی شهر، درباره توطئههای استعمار بر ضد اسلام و مسئولیت سنگین عالمان دینی سخنرانی کردند. متن سخنان ایشان چنین است:
امام خمینی(ره) شانزدهم اردیبهشت 1342 در جواب تلگراف علما و فقهای همدان که مبنی بر اظهار تاسف و تاثر از فاجعه فیضیه بود، نوشتند که اگر مسلمین غفلت کنند، حکومت پهلوی و عمال اجنبی از احکام ضروری اسلام تجاوز کرده به اساس اسلام ضربه خواهد زد. متن پیام ایشان چنین است:
اگر عاشورا و گرمی شور و انفجار آن نبود،معلوم نبود چنین قیامی بدون سابقه مورد سازماندهی واقع شود.واقعه عظیم عاشورای 61 هجری تا خرداد 1342 و از آن تا قیام علنی بقیةاللّه(عج) در هر مقطع انقلاب ساز است.
دوم بهمن 1342 امام خمینی(ره) در نامهای خطاب به فرزند ارشدشان، آیتالله سید مصطفی خمینی از وضع فقرای شهر قم ابراز نگرانی کردند. متن نامه ایشان چنین است: